سام ميرزا در تحفة سامي[1] مي‌نويسد:

«مولانا جمالي كرباس فروش كاشاني، وجه معاش از صنعت مذكور به هم مي‌رساند ...»

خلاصة الاشعار:

«مولانا جمال الدّين محمّد، از شعراي متعيّن دارالمؤمنين كاشان است. عاقل روشن ضمير نيك انديش و شاعري كامل سيرت مآل انديش است. شيوة نظم طبعش را جبلّي است و قاعدة شاعري ذهنش را ذاتي. در شيوة مخالطت و مصاحبت اعتقادي صافي و در طور محبّت و مودّت، بياني شافي دارد. وجوه شعر او استادان اين فن و اعيان مملكت و خوش طبعان صاحب فطن به جهت سبقت زمان و به سبب مؤاخات و مصاحبت كه به مولانا حيرتي و ديگر بزرگان داشته به وجودش مستظهرند و خود نيز به آن جهت افتخار بسيار دارد.

مجملاً قريب به پنجاه سال است كه در ميان فضلا و شعرا و ظرفا و مستعدّان به عنوان شاعري شهرت دارد و همواره با شعراي زمان و خوش فهمان دوران به كثرت صحبت و كمال مبرّت زندگاني مي گذارد، امّا سواي مولانا حيرتي هيچ كس را از اهل عصر قبول ندارد. كم شعري باشد كه پسنديدة طبع سنجيدة مشارّاليه شود و الحق در شعر شناسي متفرّد است و سواي شاعري صفات حميده و نعوت پسنديده بسيار دارد. چنان كه جمال حالش به كمال همّت و سخا آراسته است و از شوايب عيب و منقصت پيراسته. در مدّت العمر ممنون منّت و رهين هيچ كس نشده و اوقات به حرفت بزّازي و كرباس فروشي گذرانيده و الحال مدّتي است كه از فكر شعر باز ايستاده، امّا هميشه مستعدّان و موزونان را به قدر وسع و توانايي خدمتي مي‌كند و اشعار پسنديده مشارّ اليه آنچه به نظر رسيده همين بود كه مسطور شد و السّلام علي من اتّبع الهدي.