ميرزا حسن خان شيباني فرزند ميرزا هاشم خان در سال 1280 هـ. .ش[1] در كاشان متولّد شد وي از خوشنويسان بزرگ معاصر است كه اين هنر را از عموهايش ميرزا عبّاس خان شيباني و سيف‌اللّه خان شيباني (متين السّلطنه) فرا گرفت.

شيباني ابتدا در فرمانداري كاشان مشغول خدمت شد سپس به تهران رفت يك سال در وزارت پست و تلگراف بود و پس از آن به استخدام وزارت دارايي و ادارات شهرستانها درآمد در اواخر خدمت به كاشان بازگشت و در سال 1337 هـ..ش بازنشسته شد.

ميرزا حسن خان, فردي خوش سخن, متين, باادب و مجلس آرا بود و خانه‌اش پايگاهي براي هنرمندان و شاعران محسوب مي‌شد و خود نيز گاهي ابياتي مي‌سرود. وي همچنين ورزشكاري باستاني بود.

شيباني در آبان ماه 1350 در سفري كه عازم تربت حيدريه بود در مشهد مقدّس درگذشت و در قبرستان باغ رضوان مدفون گشت.

از آثار قلمي شيباني جُنگي است كه به خطّ شكسته نستعليق خوش در مطالب گوناگون فراهم گرديده و شامل اشعاري از شعراي قديم تا روزگار معاصر است كه قسمت عمدة آن از صفحة 96 تا 186 به سروده‌هاي مرشد نسّاج شاعر كاشاني اواخر عصر قاجار اختصاص دارد. گذشته از آن در اين جُنگ يادداشت‌هاي ديگري جز شعر ديده مي‌شود, مانند: شماره تلفنهاي آشنايان شيباني و نشاني منزل برخي از دوستانش در تهران و برخي نكات ديگر. اين جُنگ 199 صفحة وزيري است.

علي راهجيري در بارة شيباني مي‌نويسد:

«... در نوشتن انواع خط به ويژه تحرير و شكسته تالي تلو مرحومان امير نظام گرّوسي و ميرزا علي خان امين‌الدّوله و خوشنويسان دورة ناصرالدّين شاه است و مي‌توان ايشان را در عداد اساتيد فنّ هنر خوشنويسي قرار داد, ميرزا حسن خان شيباني كاشاني است....»[2]

نگاه كنيد به:

• هنر و مردم شمارة 93, ص 43 تا 46,«تجلّيات هنري خطّ زيباي فارسي و يادي از خوشنويسان يك خاندان كهن سال ايراني» مقالة حسن نراقي

• هنر و مردم, شمارة 118 ص 19 تا 21

• خاندان شيباني (كاشان), ص 111 و 281

• مشاهير كاشان, ص 212 تا 214