كمال‌الدّين ابوالفضل عبدالرّزاق فرزند جمال الدّين ابوالغنائم، از علما و عرفاي بزرگ قرن هشتم است كه در كاشان چشم به جهان هستي گشود.

عبد الرّزاق فقه و اصول، تفسير، حديث، كلام، منطق و ديگر علوم متداول زمان خود را فراگرفت و پس از چندي به عرفان روي آورد و دست ارادت به نورالدّين عبدالصّمد نطنزي داد و از مريدان و شاگردان خاصّ او شد و خرقه دريافت كرد.

ديگر مشايخ كمال‌الدّين عبدالرّزاق:

شمس‌الدّين كيشي، صدرالدّين روزبهان شيرازي، ظهيرالدّين عبدالرّحمان بن نجيب‌الدّين علي بن بزغش شيرازي، اصيل‌الدّين عبدالله شيرازي، ناصرالدّين ابوحامد محمود شيرازي، نورالدّين عبدالرّحمان اسفرايني (در بغداد) و ...[1]

آثار وي:

• اصطلاحات الصّوفيّه

• تأويلات القرآن الكريم

• شرح فصوص‌الحكم

• شرح منازل السّائرين

• لطائف‌الاعلام في اشارات اهل‌الالهام[2]

• رساله در قضاء و قدر

• سوانح‌الغيبيّه و المواهب‌العينيّه

• الكميليّة (شرح حديث الحقيقة)

• تحفة الاخوان في خصائص الفتيان (عربي)

• تحفة‌الاخوان في خصائص‌الفتيان (فارسي)

• رسالة مبدأ و معاد (فارسي)

• رسالة تشريقات (فارسي)

• و ...

شيخ كمال الدّين عبدالرًزاق در سوم محرّم الحرام 736 هـ . ق بدرود زندگي گفت و در آرامگاه نور الدّين عبد الصّمد در نطنز[3] و يا در كاشان[4] به خاك سپرده شد.

«كمال الدّين عبد الرّزاق كاشاني ... عالم و عارف نامدار پيرو مكتب ابن عربي (وحدت وجود) بود ... كاشاني بي ترديد، پس از قونوي، بزرگترين معرّف و برجسته‌ترين نماينده مكتب شيخ اكبر مي‌باشد ...)[5]

قيصري رومي شاگرد اوست.

نفحات‌الانس:[6]

«شيخ كمال‌الدّين عبدالرّزاق الكاشي رحمه‌الله تعالي, وي مريد نورالدّين عبدالصّمد نطنزي است. جامع بوده ميان علوم ظاهري و باطني. وي را مصنّفات بسيار است, چون تفسير تأويلات و كتاب اصطلاحات صوفيّه و شرح فصوص‌الحكم و شرح منازل‌السّايرين و غير آن از رسايل.

با شيخ ركن‌الدّين علاءالدّوله[7] ... معاصر بوده است و ميان ايشان در قول به وحدت وجود مخالف و مباحثات واقع است و در آن معني به يكديگر مكتوبات نوشته‌اند...»

يكي از فرزندان عبدالرّزاق، محمّد نام داشته و اصطلاحات‌الصوفيّه پدرش را در سال 744 هـ . ق كتابت كرده است.

نگاه كنيد به:

• مجموعة رسائل و مصنّفات شيخ كمال‌الدّين عبدالرّزاق كاشاني، مقدّمه و تصحيح مجيد هادي زاده

• شرح منازل السّائرين، تحقيق و تعليق محسن بيدارفر

• هفت اقليم، ج 2 ص  447، (ج 2 ص 1008 تا 1009)

• تاريخ ادبيات در ايران، ج 3 بخش اوّل ص 171 و 172

• طرايق الحقايق (ج 1، 2 و 3)

• ريحانة الادب، ج 5 ص 34 تا 35

• مجالس‌المؤمنين، ج 2 ص 69 تا 70

• روضات الجنّات، ج 5 ص 11 تا 12

• لغت نامة دهخدا، ج 11 ص 15892

• تاريخ اجتماعي كاشان، ص 97